Έναν και πλέον αιώνα μετά την ηρωική εξέγερση των εργατών του Σικάγο οι εργαζόμενοι σ΄όλο τον κόσμο, βλέπουν το «κοινωνικό ρολόι» να γυρνά πολύ πίσω. Το 8ωρο, το δικαίωμα στην κοινωνική ασφάλιση, η σταθερή εργασία, κατακτήσεις των «Μάηδων» των εργατικών αγώνων βρίσκονται υπό καθεστώς αμφισβήτισης και σταδιακής κατάργησης.

Συντάξεις πείνας στα 68, γενίκευση της επισφαλούς ελαστικής εργασίας, εξοντώτικα ωράρια είναι πλέον η καθημερινότητα των εργαζομένων. Η ανεργία καλπάζει καθώς τα εργοστάσια στην Θεσσαλονίκη κλείνουν το ένα μετά το άλλο (ΒΙΑΜΥΛ,Siemens), ενώ οι νέοι,πτυχιούχοι και μη, αναμένουν στις ουρές του ΟΑΕΔ ένα πρόγραμμα stage για να βρουν μια ανασφάλιστη απασχόληση. Η ακρίβεια φουντώνει, η λιτότητα έχει γίνει ακλόνητο καθεστώς με τους εργαζόμενους να σηκώνουν τα βάρη της δημοσιονομικής πειθαχίας χωρις αναβολικά και ντόπες! Η φορολογία αντίθετα των επιχειρήσεων μειώνεται, την ίδια στιγμή που η δημόσια περιουσία (από τον ΟΤΕ μέχρι τα λιμάνια) χαρίζεται στο κεφάλαιο που βλέπει τα κέρδη του να εκτοξεύονται.

Η οργή ξεχείλισε…

Απέναντι σε αυτά, οι αγωνιστικές διαθέσεις των εργαζομένων βγήκαν στο προσκήνιο, η οργή ξεχείλισε και εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι πλημμύρισαν τους δρόμους στη μάχη του ασφαλιστικού. Μέσα σε 3 μήνες έγιναν οι περισσότερες και πιο σκληρές απεργίες των τελευταίων χρόνων (ΔΕΗ, ΟΤΑ, ΟΛΘ, τράπεζες, δικηγόροι κ.α.). Αλλά την ίδια στιγμή ο υποταγμένος συνδικαλισμός έδειξε τα όρια του για άλλη μια φορά. Κορύφωσαν τις κινητοποιήσεις με μια 3ωρη στάση εργασίας(!) και μετέτρεψαν τους αγώνες σε δημοψηφίσματα πολιτικής σκοπιμότητας. Πριν ακόμα ψηφιστεί ο νόμος η ΓΣΕΕ δεν δίστασε να υπογράψει χωρίς ντροπή το περίφημο 1 ευρώ αυξηση την ..ημέρα.

Πρόσφεραν δύο χρόνια εργασιακής ειρήνης 

…στους εργοδότες που θησαυρίζουν. Επιδιώκουν να μην υπάρξει κανένα ρήγμα στην κυρίαρχη πολιτική. Γι’αυτό μιλούν σαν τον Αλογοσκούφη για τις «αντοχές της οικονόμιας» και την «ανταγωνιστικότητα», λες και είναι εκπρόσωποι του ΣΕΒ. Άλλωστε το ΠΑΣΟΚ που μαζί με τον ΣΥΝ «κυβερνούν» τη ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, έχει εφαμόσει την ίδια πολιτική. Η νέα φάση της αντεργατικής επίθεσης που έρχεται θα λέγεται «αλλαγή των εργασιακών σχέσεων» και προβλέπει μεταξύ άλλων απελευθέρωση απολύσεων χωρίς αποζημίωση, έχει την υπογραφή μιας επιτροπής σοφών με επικεφαλής τον πρώην ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ Κουκιάδη. Είναι η συνέχεια μιας οικονομικής πολιτικής που εφάρμοσαν και όλες οι κεντροαριστερές κυβερνήσεις στην Ευρώπη με τα γνωστά αποτελάσματα. 

Σε αυτή την πραγματικότητα δεν μπορεί να απαντήσει το ΠΑΜΕ, καθώς διαλέγει τον δρόμο της απομόνωσης, αρνείται κάθε μορφή κοινής δράσης με άλλα σωματεία, αντιμετωπίζει τις κινητοποιησείς ως μοχλό πολιτικής καταγραφής και εκλογικής ενίσχυσης οδηγόντας έτσι στην ηττοπάθεια

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ, ΝΑ ΠΑΕΙ ΑΛΛΙΩΣ!

Είναι καιρός να πάρουμε την υπόθεση των αναγκών και των δικαιωμάτων στα χέρια μας. Στα πρωτοβάθμια σωματεία, τις γενικές συνελεύσεις και τις επιτροπές αγώνα να οργνώσουμε συντονισμένα και από τα κάτω τους αγώνες ενάντια στην πολιτική ΝΔ-ΕΕ-ΣΕΒ, αγώνες μαζικούς, διαρκείας, ανυποχώρητους, νικηφόρους!

Με σωματεία που θα λειτουργούν δημοκρατικά και ανοιχτά σε όλους τους εργαζόμενους χωρίς τους περιορισμούς που επιβάλλουν οι νέες εργασιακές σχέσεις. Κόντρα στις εργοδοτικές – γραφειοκρατικές διοικήσεις ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. 

Να ακυρωθεί η επίθεση στα εργατικά δικαιώματα, να δοθεί αποφασιστικά η μάχη για τη διεύρυνση τους.

Ανατροπή της Σύμβασης της δίχρονης εργασιακής ειρήνης. Να ζούμε από ένα μισθό-σύνταξη-επίδομα ανεργίας. Να κερδίσουμε τη μάχη για το ωράριο και τις συνθήκες δουλειάς: μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με συνεχόμενο ωράριο. Κανένας εργαζόμενος ανασφάλιστος, «ελαστiκός»… .

Να καταργηθεί ο νόμος Πετραλιά-ΝΔ και όλοι οι νόμοι και ρυθμίσεις ενάντια στην κοινωνική ασφάλιση που ψήφισσαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Όχι στο πόρισμα Κουκιάδη, τις ιδιωτικοποιήσεις, την αντιδραστική αναθεώρηση του Συντάγματος. Όχι σε ευρωσυνθήκη, ΟΝΕ και ΕΕ.

Δημόσια, πλήρης και δωρεάν Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια και ασφάλιση για όλους

Ανεξάρτητη εργατική συγκέντρωση

Καμάρα – 10 πμ

Πρωτοβουλία για μια ταξική Πρωτομαγιά 2008

Η Πρωτοβουλία καλεί σε μια ανεξάρτητη συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς στο χώρο της Καμάρας, στις 10 πμ.

Στο άμεσο διάστημα θα κυκλοφορήσει το κάλεσμα, καθώς και άλλο ενημερωτικό υλικό.

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2008
➢    Να βάλουμε βέτο στον εργασιακό μεσαίωνα
➢    Να διαλέξουμε το δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα!
➢    Για το «Σικάγο» της νέας εποχής!
➢    ΠΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ!
Ένα και πλέον αιώνα μετά την ηρωική εξέγερση των εργατών-τριων του Σικάγου οι εργαζόμενοι σ’ όλο τον κόσμο, βλέπουν το «κοινωνικό ρολόι» να …γυρνά πολύ πίσω. Οι λαοί είναι αντιμέτωποι με τη βαρβαρότητα του σύγχρονου καπιταλισμού. που σκορπά φτώχεια, πείνα, πόλεμο, λεηλασία της φύσης, βία και καταστολή. Τα -πάντα υποτάσσονται στις ανάγκες του κέρδους και του ανταγωνισμού. Η παγκόσμια οικονομική κρίση που δυναμώνει, οδηγεί τους πολλούς στην καταστροφή και την ανθρωπότητα στην .. παλαιολιθική εποχή.
Στην Ελλάδα ζούμε τα χρόνια του κοινωνικού πόλεμου που έχει κηρύξει η «Ιερά Συμμαχία» Εργοδοσίας -Ν.Δ-ΠΑΣΟΚ – Ευρ. Ένωσης-Μ.Μ.Ε. σε βάρος των εργαζομένων. Απ’ αυτούς και όχι από τα Σκόπια οι ανελέητοι «βομβαρδισμοί»: κατάργηση του οκτάωρου, «διευθέτηση» του χρόνου εργασίας, ασφαλιστικό: σύνταξη επίδομα κηδείας στα 68, εξοντωτικό ωράριο, γενίκευση της ελαστικής – ανασφαλούς εργασιας, ομηρία των συμβασιούχων. Η ανεργια καλπάζει, πρώτη στην ανεργία των νέων στην Ευρώπη η χώρα μας. Οι απολύσεις σαρώνουν, τα εργοστάσια στη θεσσαλονίκη κλείνουν το ένα πίσω από το άλλο. Οι εργαζομενοι «αριθμοί», διαλύονται σχέδια, ζωές, οικογένειες. Η ακρίβεια φουντώνει, παντού …διόδια «ο ευρων το ευρώ αμειφθήσεται». Σ’ όλο τον κόσμο λένε πια «το ψωμί- ψωμάκι».

Όλα τα εμπορεύματα ακριβαίνουν εκτός από την ανθρώπινη εργατική δύναμη.
Οι «αυξήσεις»κάθε χρονιά και χειρότερα. Κάτω από τον πληθωρισμό και σε 2 δόσεις! Τα κέρδη των επιχειρήσεων αστρονομικά. Πρωταθλητές οι τραπεζίτες κοροϊδεύουν τον κόσμο με τα δάνεια και τις κάρτες.. Ζούμε με δανεικά. Μια ζωή υποθηκευμένη. Μας κλέβουν το ψωμί και τ’ όνειρο. Το περιβάλλον αργοπεθαίνει. Η δημόσια περιουσία χαριζεται στο κεφάλαιο, ο ΟΤΕ στον Βγενόπουλο και τους Γερμανούς, η ΔΕΗ στον Μυτιληναίο, τα έργα στον Μπόμπολα, τα λιμάνια στους ..Κινέζους και τα …υπόλοιπα στον Κόκκαλη. Ο μόχθος μιας ζωής, τα αποθεματικά των ταμείων στο τζόγο, στους τραπεζίτες, στο κράτος και τα λαμόγια. Η φορολογία των λίγων μειώνεται. Οι εργαζόμενοι αιμοδότες της δημοσιονομικής πειθαρχίας αιώνια (;) θύματα, σηκώνουν τα βάρη.,.χωρίς αναβολικά! Η «δωρεάν παιδεία» το πιο σύντομο ανέκδοτο, κοστίζει 4,5 δις το χρόνο. Σχολεία και σχολές: Πατρίς-θρησκεία-αξιολόγηση-εττιχείρηση. ΑΕΙ και έρευνα στην ασυδοσία των επιχειρήσεων αλλά χωρίς άσυλο για τους φοιτητές. Η υγεία ασθενεί και ..ιδιωτεύει. Οι μετανάστες αν γλιτώσουν τις νάρκες και τα κύματα, στο περιθώριο, στα γκέτο. Η απέλαση παραμονεύει. Κάμερες , ΜΑΤ, απόλυση, χημικά κάγκελα παντού. Η δημοκρατία στο απόσπασμα.
Απέναντι σε αυτά, οι αγωνιστικές διαθέσεις των εργαζομένων εντάθηκαν, η οργή ξεχείλισε και εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι πλημμύρισαν τους δρόμους στη μάχη του ασφαλιστικού, έγιναν οι περισσότερες και πιο σκληρές απεργίες και κινητοποιήσεις των τελευταίων χρόνων (τράπεζες – ΔΕΗ – ΟΤΑ – ΟΑΘ-ΕΛΒΟ- Δικηγόροι κ.α.), Αλλά την ίδια στιγμή ο υποταγμένος συνδικαλισμός έπαιξε το ρόλο του ακόμη μια φορά: ….τρίωρη στάση και τα . «κεφάλια μέσα».

Ποιος θα σταματήσει την «επέλαση των βαρβάρων»:.
Αυτοί που υποτίθεται ότι ….φυλάνε Θερμοπύλες, ανοίγουν τις κερκόπορτες. Η αντιπολίτευση σχεδόν συμμετέχει στην κυβέρνηση,. Συναινεί στα πάντα. Κάθε μέτρο της κυβέρνησης ή το έχει εφαρμόσει το ΠΑΣΟΚ (επιστρατεύσεις απεργών), ή είναι εφαρμογή ή συνέχεια δικιάς του πολιτικής (ιδιωτικοποιήσεις), ή το έχει εξαγγείλει ήδη ο Γ. Παπανδρέου (ασφαλιστικό, ανασφάλιστη εργασία για τους νέους, άρθρο 16 κ.λπ.). Οι κεντροαριστερές, κυβερνητικές λογικές δεν ανανεώνουν τελικά τις ελπίδες αλλά το σάπιο και παρηκμσσμένο σύστημα. Φαίνεται σ’όλη την Ευρώπη.
Τα συνδικάτα ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ ούτε θέλουν ούτε μπορούν! Αφήνουν τους συμβασιούχους έξω από τα σωματεία. ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ στη ΓΣΕΕ υπέγραψαν πάλι χωρίς ντροπή το περίφημο 1 ευρώ την ..ημέρα !. χωρίς να ρωτήσουν κανένα εργαζόμενο.
Προσέφεραν δύο χρόνια εργασιακής ειρήνης στους εργοδότες, που θησαυρίζουν Επιδιώκουν να μην υπάρξει κανένα ρήγμα στην κυρίαρχη πολιτική. Γι’ αυτό μιλούν σαν τον …Αλογοσκούφη για τις «αντοχές της οικονομίας», για «ανάπτυξη», «ανταγωνιστικότητα». Λες και είναι εκπρόσωποι του.,.ΣΕΒ, για αυτό ανταποκρίνονται σε κάθε κάλεσμα της κυβέρνησης για «διάλογο». Έχουν περάσει… «απέναντι». Είναι πλέον καιρός να τελειώνουμε μια και καλή μαζί τους
Σε αυτή την πραγματικότητα δεν μπορεί να απαντήσει το ΠΑΜΕ, καθώς διαλέγει το δρόμο της απομόνωσης, αρνείται κάθε μορφή κοινής δράση με άλλα σωματεία, αντιμετωπίζει τις κινητοποιήσεις ως μοχλό πολιτικής καταγραφής και εκλογικής ενίσχυσης. Προβάλλοντας τη λογική ότι σήμερα κανένας αγώνας δεν μπορεί να νικήσει, οδηγει στην ηττοπάθεια, ενώ οι ομοσπονδίες που • συμμετεχουν σε αυτό συχνά υπογράφουν συμβάσεις στα ίδια επίπεδα με τη ΓΣΕΕ.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΜΕ ΑΝΥΠΑΚΟΗ!
Τέρμα πια οι αυταπάτες. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτε και από κανένα. Υπάρχει, και διαφορετικός δρόμος: ! την ιστορια τη γράφουν οι αγώνες και όχι τα σχέδια των κυρίαρχων.

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ. ΝΑ ΠΑΕΙ ΑΛΛΙΩΣΙ
Ήρθε η ώρα να ακουστεί η φωνη των εργαζομένων, των ανέργων, της νεολαίας, της πλειοψηφίας αυτού του τόπου Ας μετατρέψουμε την αγανάκτηση σε οργή, τέρμα στον φόβο, δεν έχουμε τίποτα πια να χάσουμε! Μόνο ο αγώνας για το δίκιο δίνει νόημα στη ζωή!
Είναι καιρός να πάρουμε την υπόθεση των αναγκών και δικαιωμάτων στα χέρια μας!
➢    στα πρωτοβάθμια σωματεία ,τις γενικές συνελεύσεις και τις επιτροπές αγώνα
➢    να οργανώσουμε συντονισμένα και από τα κάτω τους αγώνες ενάντια στην πολιτική ΝΔ-ΕΕ-ΣΕΒ, αγώνες μαζικούς,  διαρκείας, ανυποχώρητους, νικηφόρους!
➢    Να απαιτήσουμε ίσα δικαιώματα και ένταξη της νέας εργατικής βάρδιας και των μεταναστών στα συνδικάτα
➢    Να σπάσει ο αυταρχισμός κα; η τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς και στους αγώνες, να ακυρωθεί η επίθεση στα εργατικά δικαιώματα, να δοθεί αποφασιστικά η μάχη για τη διεύρυνση τους:
Να διεκδικήσουμε τον κοινωνικό πλούτο που εμείς παράγουμε!
➢    πραγματικές αυξήσεις στα μεροκάματα, στους μισθούς και στις συντάξεις: 1500 για όλο το λαό ώστε να ζούμε αξιοπρεπώς – ανατροπή της Σύμβασης της δίχρονης εργασιακής ειρήνης – ελεύθερες συλλογικές συμβάσεις για όλους τους εργαζομένους
➢    να ανατραπούν οι αντεργατικοί νόμοι – να καταργηθεί ο νόμος πλαίσιο, όχι στην αντιδραστική αναθεώρηση του Συντάγματος και την ευρωσυνθήκη – να μην περάσουν οι ιδιωτικοποιήσεις – δημόσια, πλήρης και δωρεάν Παιδεία, Υγεία, ασφάλιση Πρόνοια για όλους.
➢    Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους Όχι στη «μαύρη» εργασία, στα 5ΤΑ6Ε, στην ωρομισθια,, – επιδόματα ανεργίας ίσα με το βασικό μισθό για όλο το διάστημα της ανεργίας χωρίς προϋποθέσεις- όχι στις απολύσεις. Κανείς προσωρινός- αναλώσιμος, κανείς ανασφάλιστος
➢    δραστική μείωση του χρόνου εργασίας, με παράλληλη αύξηση των αποδοχών, σύμφωνη με τις δυνατότητες και τις ανάγκες της εποχής. Συνεχόμενο ωράριο- 35ωρο-πενθήμερο -δικαίωμα στον ελεύθερο χρόνο.
➢    Σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς ή στα 55, ίση με τον τελευταίο μισθό. Κατάργηση των αντισσφσλιστικών νόμων Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά. Να επιστραφούν τα κλεμμένα!
Με εμπιστοσύνη στη δύναμη των συλλογικών αγώνων, στη δυνατότητα να κερδίζουν, επιμένουμε στην ανάγκη να ανατραπεί το σύστημα της μισθωτής σκλαβιάς και η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο! Το δίλημμα: Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα είναι όχι μόνο επίκαιρο αλλά επιτακτικό, όσο ποτέ.
ΟΛΟΙ στους ΔΡΟΜΟΥΣ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ!

1η Μάη 2008
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – Καμάρα (10 π.μ.)

Πρωτοβουλία για τον ταξικό γιορτασμό της Πρωτομαγιάς

Δεν υπογράφουμε την αντεργατική συμφωνία
ΓΣΕΕ – ΣΕΒ – ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Με μια άθλια συμπαιγνία της ΓΣΕΕ, του ΣΕΒ και της κυβέρνησης, υπογράφτηκε αιφνιδιαστικά την Τετάρτη 26/3 η νέα διετής (2008-2009) Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας(ΕΓΣΣΕ). Η Σύμβαση αυτή καταδικάζει τους εργαζόμενους να επιβιώσουν με «αύξηση» που αντιστοιχεί -σε ό,τι αφορά τον βασικό μισθό- 0,98 ευρώ την ημέρα για το 2008 και μόλις 0,87 ευρώ για το 2009!

Και θριαμβολογούν…!
Το επαίσχυντο αυτό αποτέλεσμα σε βάρος των εργαζομένων έκανε τον πρόεδρο του ΣΕΒ να μιλήσει για «ένα σύγχρονο σύμφωνο εργασιακής ειρήνης». Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ υπερθεμάτισε, «οι διαπραγματεύσεις είχαν αίσιο τέλος» είπε. «Επιτεύχθει ένα σημαντικό αποτέλεσμα»! Ο γ.γ. της ΓΣΕΕ δήλωσε «είναι το μάξιμουμ των εφικτών επιδιώξεών μας, αφού κινούνται μέσα στους στόχους μας για τη σύγκλιση με τους μέσους ευρωπαϊκούς μισθούς»!

Πιο συγκεκριμένα τα ψίχουλα που εξασφάλισαν είναι τα εξής:
Από 1/1/2008 το κατώτερο μεροκάματο γίνεται 30,40 ευρώ μικτά, από 29,39 που ήταν στις 31/12/2007, δηλαδή αύξηση 3,45%. Ο μισθός διαμορφώνεται σε 681 ευρώ μικτά από 657,89 το προηγούμενο έτος. Αν αφαιρεθούν οι κρατήσεις, ο μισθός ανέρχεται σε 572 ευρώ.
Από 1/9/2008 το κατώτερο μεροκάματο διαμορφώνεται σε 31,32 ευρώ και ο μισθός σε 701 ευρώ.
Η επόμενη αύξηση δίνεται την 1/5/2009 και το κατώτερο μεροκάματο θα ανέλθει στα 33,04 ευρώ και ο μισθός θα διαμορφωθεί σε 740 ευρώ (πάντα μικτά).

Αυτές τις ισχνές αυξήσεις η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ επιχειρεί να τις εμφανίσει ως επιτυχία και κάνει λόγο για αθροιστική συνολική αύξηση 12,42%. Μπορεί κανείς να ζήσει με αυτά τα άθλια μεροκάματα και με αυτούς τους μισθούς της ξεφτίλας που υπέγραψαν;
Η αλήθεια είναι ότι η μέση αύξηση για όλο το 2008 είναι μόλις 4,48% και για το 2009 3,71%. Την ίδια ώρα ο επίσημος πληθωρισμός τρέχει πάνω από 4,5% και το εργατικό εισόδημα δέχεται αλλεπάλληλα χτυπήματα, από την πολιτική της κυβέρνησης και της Ε.Ε. (παρατεταμένη λιτότητα, ακρίβεια, αύξηση φόρων, αυξήσεις στα τιμολόγια των υπό ιδιωτικοποίηση ΔΕΚΟ, αφαίμαξη από τις τράπεζες).
Ταυτόχρονα η υπογραφή μιας τέτοια ΕΓΣΣΕ, βάζει επιπλέον εμπόδια στους διεκδικητικούς αγώνες των εργαζομένων για την υπογραφή των κλαδικών και επιχειρησιακών Συλλογικών Συμβάσεων.

Να γιατί όλα τα παραπάνω επιτρέπουν στον πρόεδρο του ΣΕΒ, όχι μόνο να εκθειάζει τη συμφωνία, αλλά και κυνικά να δηλώνει, πως και με τα άλλα που συνομολόγησαν «προσδίδουν πιο ανθρώπινο πρόσωπο στην αγορά εργασίας». Επιπλέον, ο πρόεδρος του ΣΕΒ έδωσε ιδιαίτερο βάρος στη συμφωνία με τη ΓΣΕΕ που προβλέπει τη θεσμοθέτηση «ενός μόνιμου Βήματος Διαλόγου και Συνεργασίας των δυνάμεων της εργασίας». Ένα βήμα μόνιμου «διαλόγου» όπου θα τεθούν ζητήματα για τις εργασιακές σχέσεις, τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, την απελευθέρωση των απολύσεων κλπ.

Η υπογραφή της νέας ΕΓΣΣΕ είναι ένα γεγονός με πολύ σημαντικό πολιτικό συμβολισμό. Αποτελεί πρόκληση για τα αισθήματα των εργαζομένων. Πριν ακόμη ψηφιστεί το ασφαλιστικό τερατούργημα και ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη απεργιακοί αγώνες, η ΓΣΕΕ υπέγραψε τη σύμβαση της ντροπής.
Αποδεικνύεται ότι, οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ με τις θέσεις και την πρακτική τους, συμβάλλουν αποφασιστικά στην «νομιμοποίηση» και το «πέρασμα» βασικών θέσεων της κυβέρνησης και της εργοδοσίας.
Τι άλλο από αβαντάρισμα των εργοδοτικών συμφερόντων και της κυβερνητικής πολιτικής ήταν η ταχτική των ΓΣΣΕ – ΑΔΕΔΥ απέναντι στην αντι-ασφαλιστική μεταρρύθμιση;
- Αντί ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ να καλέσουν σε αποφασιστικό αγώνα για απόκρουση της αντι-ασφαλιστικής επιδρομής και για βελτίωση της θέσης της εργατικής τάξης, μας καλούσαν να κάνουμε λάβαρο του αγώνα μας το νόμο Ρέππα, το νόμο δηλαδή που προετοίμασε το έδαφος για το αντι-ασφαλιστικό έκτρωμα των Καραμανλή – Πετραλιά;
- Αντί να αξιοποιήσουν την οργή και τη θέληση των εργαζομένων, όπως αυτή εκφράστηκε με τις μεγάλες απεργίες στις 12/12/07 και 13/2/08, αντί να ασκήσουν κάθε δυνατή πίεση όλους αυτούς τους μήνες που το νομοσχέδιο «πλανιόταν» πάνω από τα κεφάλια μας, αυτοί έψαχναν τρόπο για να ανοίξει η πόρτα του «διαλόγου» με την κυβέρνηση. Δηλαδή να βάλουν πλάτη για το πέρασμα μιας πιο «ήπιας» εκδοχής των αντι-ασφαλιστικών μέτρων.
- Αντί να πάρουν πρωτοβουλίες για να συντονιστούν και να επεκταθούν οι απεργίες που γίνονταν σε ΔΕΗ, ΟΤΑ, Τράπεζες, Λιμάνια, αντί να βοηθήσουν για να ξεπεραστούν ο κατακερματισμός (κάθε κλάδος μόνος του) και οι συντεχνιακές λογικές («να εξαιρεθεί το δικό μας Ταμείο»), αυτοί κήρυξαν την πρόωρη λήξη του αγώνα αρκούμενοι σε μια 3ωρη στάση εργασίας (12/3) και στην 24ωρη απεργία στις 19 Μάρτη.
- Αντί να κηρύξουν και νέα ΑΠΕΡΓΙΑ μετά την επιτυχή απεργία και τα συλλαλητήρια στις 19/3, αυτοί κάλεσαν τους εργαζόμενους να φύγουν από τους δρόμους και να αναζητήσουν τη νίκη στους διαδρόμους, στους διαδρόμους της Βουλής και στους διαδρόμους των δικαστηρίων. Το μόνο πεδίο «κινητοποίησης» που επιλέγουν, είναι γύρω από την πρόταση της αντιπολίτευσης για το «δημοψήφισμα» και την «πρόταση μομφής». Το επόμενο διάστημα λένε, θα προχωρήσουν σε μια αντιπαράθεση για τη συνταγματικότητα του νόμου. Γι΄ αυτούς οι εργαζόμενοι αρκεί να παρακολουθούν τα κοινοβουλευτικά και δικαστικά ντέρμπι. Αρκεί να αναθέσουν τις τύχες τους στους εκπρόσωπους.
-Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε τελικά στις 31/3. Είναι εξοργιστικό ότι, ακόμη και αν αποδεχτούμε τη λογική των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ («αφού ψηφίζεται ένας νόμος, οι απεργίες σταματάνε»), στο διάστημα των 12-13 ημερών μετά την απεργία στις 19/3 θα μπορούσε κάλλιστα να προκηρυχθεί νέα πανεργατική απεργία που να πιέσει παραπέρα την κυβέρνηση.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Η προδοσία της ΓΣΕΕ, πρέπει να καταδικαστεί από το σύνολο των εργαζομένων και από τα πρωτοβάθμια σωματεία. Η άθλια Συλλογική Σύμβαση που υπέγραψε πρέπει να βρει καθολική αποδοκιμασία μέσα από γενικές συνελεύσεις και διαδικασίες βάσης των ίδιων των εργαζομένων. Ταυτόχρονα πρέπει να οργανωθεί και να ενταθεί η πάλη για αξιοπρεπείς κλαδικές και επιχειρησιακές ΣΣΕ, για ριζικές αυξήσεις στους μισθούς, για πλήρη και σταθερή απασχόληση, ενάντια στην αποδόμηση των εργασιακών δικαιωμάτων.
Είναι επίσης εξαιρετικά αναγκαίο, στην επόμενη φάση, να συνεχιστεί η πάλη για κατάργηση, για μη εφαρμογή του αντι-ασφαλιστικού νόμου.

Η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος επείγουσα αναγκαιότητα
Χρειάζεται ανυποχώρητος και αποφασιστικός αγώνας, αγώνας διάρκειας, αγώνας που θα μπλοκάρει την οικονομική δραστηριότητα και την κερδοφορία του κεφαλαίου, αγώνας που θα αμφισβητεί συνολικά την αντιλαϊκή πολιτική, που θα επιδιώκει πραγματική ρήξη με τους εργοδότες και την κυβέρνηση,
Χρειάζεται οριζόντιος ταξικός συντονισμός των πρωτοβάθμιων σωματείων, που θα στηρίζεται στην ενεργοποίηση της βάσης των εργαζομένων.
Χρειάζονται πανεργατικά αιτήματα που θα ενώνουν τους εργαζόμενους, για την άμεση βελτίωση της θέσης όλων.

Καλούμε σε ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ που θα ξεκινήσει έξω από τα γραφεία της ΓΣΕΕ και μετά με ΠΟΡΕΙΑ θα καταλήξει έξω από τα γραφεία του ΣΕΒ,
το ΣΑΒΒΑΤΟ 19 ΑΠΡΙΛΗ, στις 11.00 π.μ.

Στη συγκέντρωση συμμετέχουν εργατικά σωματεία, εργατικά σχήματα και συλλογικότητες, εργαζόμενοι-ες

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ – ΧΑΡΤΟΥ, ΑΤΤΙΚΗΣ
Λόντου 6 (β΄ όροφος) Εξάρχεια, ΤΗΛΕΦ.: 210-3820537, e-mail: sylyp_vivliou@yahoo.gr